Cɩŋgbɩlʋʋ, cɩŋgbɩlɩŋ

  1. nom [Cɩ́ŋgbɩlʋʋ, cɩ́ŋgbɩlɩ́ŋ, cɩŋgbɩ́lʋʋ]

    Qui n'a pas de marche

    • Faire du tapage
    • pinailler
    • bavarder

    Kpacaa keɖiɣ tɩʋ nɛ kpaca cɩŋgbɩlʋʋ

    Kpatcha abat un arbre à l'aide d'un coupe-coupe sans manche

    • Piya cɩŋgbɩlɩɣ kadaɣ taa — les enfants font du tapage sur la cour.
    • Piya cɩŋgbɩlɩɣ sɔsaa naŋgbaaŋ taa — les enfants fatiguent les adultes en piaillant

    Synonymes : Kɔdɔyʋʋ, kɔkɔɖɛ yabʋ