Kaawazaɣ, kaawazɩsɩ

  1. nom [Kaawazaɣ, kaawazɩ́sɩ]

    Ce qui n'est bon à rien

    Kolu haɣ kɛ kaawazaɣ. Ɖoo taa mɩlaa kɔŋ pasʋʋ kaakpeziɣ.

    Le chien de Kolou n'est bon à rien. Il n'aboie pas à l'arrivée des voleurs.

    • ɛyʋ kaawazaɣ — fainéant(e)