tanaʋ, tanaŋ
-
nom
[tanaʋ́, tanáŋ]
blague
- plaisanterie
- amusement
Cɔzɔ kʋʋ ɛ-sayɩnaa tanaʋ
Le grand-père plaisante avec ses petits-fils
- tanaʋ labʋ — s’amuser ; plaisanter
- Tanaʋ malaba mantɩtɛ man-taa — ce n’est qu’une blague ; il n’y a rien de sérieux
Synonymes : egbatʋ, amʋʋza, faawɩyɛ, leɣyuu